Krioterapia miejscowa

Zabieg zamrażania miejsc zmienionych chorobowo

Są to zabiegi pozwalające na miejscowe schłodzenie ciała pacjenta przez kontakt ze strumieniem zimnej pary azotu o temperaturze ok. -150 st. C do -180 st. C. Zabieg powtarza się średnio 10 razy, jego czas wynosi od 1 do 4 minut.

Nawiew parami ciekłego azotu uśmierza ból, zmniejsza napięcie mięśniowe, obrzęki oraz proces zapalny. Zabieg stosuje się m.in. w schorzeniach reumatycznych, urazach narządu ruchu, dyskopatiach, zmianach zwyrodnieniowych.

Krioterapia miejscowa stosowana jest głównie w okresie wczesnych urazów, gdyż pomaga w zmniejszeniu bólu, procesu zapalnego, obrzęków, zwiększeniu zakresu ruchu w stawie i  zwiększeniu siły mięśniowej. Dzięki zabiegom krioterapii czas rekonwalescencji stawu po urazie znacznie się skraca.

Wskazania do krioterapii:

  • świeże urazy (stłuczenia, skręcenia, zwichnięcia, naderwania mięśni, uszkodzenia ścięgien, uszkodzenia więzadeł),
  • przeciążeniowe odczyny zapalne stawów, ścięgien i mięśni,
  • choroby zwyrodnieniowe stawów,
  • wszystkie choroby reumatoidalne narządów ruchu,
  • zmiany zapalne stawów o podłożu metabolicznym – dna (skaza moczanowa),
  • stwardnienie rozsiane,
  • niedowłady i przykurcze spastyczne kończyn w przebiegu porażenia połowicznego,

Przeciwwskazania w krioterapii:

  • ropne schorzenia skóry, świeże blizny i rany,
  • choroby krwi,
  • miejscowe odmrożenia,
  • zespół Sudecka,
  • zespół Reynauda ,
  • choroba nowotworowa,
  • stany wyniszczenia i osłabienia organizmu.

Ta strona używa plików cookies, zapisywanych i odczytywanych z Twojego urządzenia. Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie cookie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Wszystkie szczegóły na ten temat znajdziesz w naszej Polityce Prywatności